Кажаш, небяспека?
Пакажы мне, дзе?
Мне як чалавеку
Ў галаву не йдзе,

Як жа гэты атам,
Каб жа ен згарэў,
Завітаў у хату
І залез у хлеў?

Кажаш, тут нуклідаў
Поўнае гумно.
Мне, як інваліду,
Гэта ўсе адно.

Кажаш, трэба штосці
Думаць да пары.
Бачыш, на пагосце
Ўсе мае сябры.

Ды і я там буду.
Так вось у жыцці.
Мне адсюль нікуды
Нельга адыйсці.

Не дуры мне, браце
Болей галаву.
Тут у роднай хаце
Век свой дажыву.

Уладзімір Цанунін (г. Вілейка)