Бягуць мінулых дзён падзеі
Перада мной, як у кіно,
І твары тых, і іх надзеі,
Каго няма даўным-даўно.

Старонкі памяці маёй
Гартае час – няўмольны сведка…
Альбом гартаем мы з табой
І здымкі праглядаем зрэдку.

І з кожным годам больш і больш
На здымках тых, каго не стала.
Хто лепш пражыў жыццё, хто горш,
Але ўсім здаецца мала.

Не зменім мы закон жыцця,
Жыць будзем, як наканавана,
Пакуль у вечнасць небыцця
Не сыйдзем позна мы ці рана.

Тамара Бярэзіна (г.Маладзечна)