Людзі суму аддаюцца, а не радасці
І глядзяць не на Жыццё, а на ўмоўнасці,
Захапляюцца дурной прывабнай слабасцю,
Вінавацяць у бядзе дарог няроўнасці.

…А ў Евангеллі напісана: «Узрадуйся…»

І кагор п’юць, быццам сэнс у цуда-вадкасці,
Ды ратунку не знаходзяць у «царкоўнасці».
І баяцца, як сябе, хвароб і старасці,
Бо не бачылі, не зведалі Чароўнасці.

…А ў Евангеллі напісана: «Узрадуйся…»

Крыцук Мікіта (г. Жодзіна)