Куды б шляхі не павярнулі –
Іду я да сябе ці ад сябе –
Заўжды са мною дзве матулі,
У радасці заўсёды і ў журбе.
Яны дараваны мне лёсам,
Як дараваны мору караблі:
Божая матуля – на нябёсах,
І родная матуля – на зямлі.
Моляцца аднолькава прад Богам,
Каб сэрцам не аслеп і не аглух.
У жыцці маім адна дарога –
Да дзвюх матуль, да дзвюх.

Рунцэвіч Уладзімір (г. Мар’іна Горка, Пухавіцкі раён)