МАКСІМУ БАГДАНОВІЧУ
Гляджу на Млечны шлях, на россып зорак,
Абрысы бору спяць у цішыні
І прахалодай ахінае золак,
Венера-зорка ззяе ў вышыні.

Пісалі пра прыроду ўсе паэты,
Ды ён – з вялікай літары Паэт!
Вякі мінуць, а застанецца гэты,
Максіма Багдановіча, сюжэт.

Хоць маладым сышоў ад нас у Вечнасць,
На Млечны шлях пайшоў, як на шашу,
Ды вершы пра каханне, чалавечнасць
Крануць заўсёды чытача душу.

Яго «Лявоніха» гучала ў народзе,
Настрой заўжды ўзнімаўся ад яе
І танец у імклівым карагодзе
Засумаваць і сёння не дае.

Гучыць вясёлы пошчак чаравіка,
Змяняюцца культуры і часы…
Імя навечна ўславіў – Вераніка
І Слуцка залатыя паясы.

Краскоўскі Дзмітрый (п. Івянец, Валожынскі раён)
скачать dle 11.3
автор - karirina.3  ::   просмотров -   ::   комметариев - 0
Уважаемый посетитель, Вы зашли на сайт как незарегистрированный пользователь.
Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо войти на сайт под своим именем.
Информация
Посетители, находящиеся в группе Гости, не могут оставлять комментарии к данной публикации.

Голосование:
Какие стихи Вам больше нравятся?


Показать все опросы

Наши друзья
Счетчики