Спытае Бог: «Ты ворагаў любіў?
Ці ты пражыў жыццё сваё прыгожа?»
Хто правільна жыццё сваё пражыў,
Той у другога камень кінуць можа.
Успомняцца крутыя віражы,
Твая дарога, роўная й крывая.
І Госпаду кажы ці не кажы,
А Ён з маленства сцежкі твае знае.
У гэты мой апошні, можа, дзень
Свае грахі адмольваю ў Бога,
Каб не застаўся на зямлі мой цень,
Калі анёл пакліча ў дарогу.

Наўчанкова Альдонія, г. Клецк