У святой зямлі дзяды і прадзеды –
Іх з таго свету болей не вярнуць.
Ды ад Бога дзень такі мне дадзены,
Каб я мог з сям’ёй іх памянуць.

Памянуць не ўсіх і паімённа,
Памянуць не ўсіх і ведаючы ў твар.
Род мой і не злічыш – мільёны:
За стагоддзі шмат набралася ахвяр.

Хоць не ўсіх і ведаю магілы,
Ды за ўсіх узняты горкі мой келі́х.
Госпадзі, ты дай мне толькі сілы
Быць дастойным прашчураў сваіх!

Спачываюць на пагостах прадзеды,
Тых пагостаў і не злічыш на зямлі…
Нам ад Бога Радаўніца дадзена,
Каб жывыя памятаць маглі.

Рунцэвіч Уладзімір, г. Мар’іна Горка, Пухавіцкі раён