Гадзіны складзены ў дні,
А дні – у тыдні ці нядзелі…
Амаль забыты твар радні,
На сваякоў даўно глядзелі.

Тут нібы фронт. Пярэдні край.
Яны як воіны Сусвету.
І толькі ў вокнах небакрай…
І клятва – ратаваць планету!

Хто не хацеў – даўно сышоў:
Судзіць іх будзе толькі Неба…
А кожны тут сябе знайшоў,
Бо слова ёсць такое – трэба!

Малітва ў храмах хай гучыць
За медыкаў святую мару.
Бо лёс іх сёння – нас лячыць,
Сябе прыносячы ў ахвяру…

Краскоўскі Дзмітрый, п. Івянец, Валожынскі раён