Мой заступнік нябесны адзіны.
Ты заўсёды мяне ратаваў.
Ды Анёлу падрэзалі крылы,
Каб ён больш на зямлю не лятаў.
Я не ведаю, што я рабіла,
Я не знаю, як далей жыла.
Мяне ў госці бяда запрасіла,
А дадому пайсці не дала.
Адцурацца ад роднае хаты
Прымушалі – кацілась сляза.
Затачылі ў каменны палаты,
Дзе багацце, а шчасця няма.
Мой Анёл, мой заступнік нябесны.
Ты са мной, бачу зорку тваю.
Зноў на волі, бо замак мне цесны.
Я жыву, але больш не пяю.

Валасевіч Людміла, г.Барысаў