Чаго хачу? Куды імкнуся?
Дзеля чаго ўсё вакол?
Навошта ў віры кручуся?
У сэрцы зноў нямы ўкол…
Вось як цікава ўсё выходзіць:
Я тут стаю, душа ляціць.
І зноў спакою не знаходзіць –
Далей як можна ў цемры жыць?
Як перастаць хлуснёю цешыць
Сябе шматлікія гады,
Што нам прырода ўся належыць,
Лясы, палі і моц вады.
Асвабадзі сваю істоту!
Хай нарката пакіне мір!
А алкаголь, тытунь, брыдоту
Усё прагані! Ты сам – кумір.
І колькі не прайшоў ты векам,
Свой Эверест, Манблан вазьмі!
І толькі стаўшы Ча-ла-ве-кам,
Ты годнасць пакажы Зямлі!

Анатоль Дзянскевіч (Чэрвеньскі р-н)