Прысвячаецца Станіславе Вятр-Партыка,
ганароваму грамадзянину г. Нясвіжа

Веяў лёс завеямі,
Душу рваў на часткі.
З сумнымі падзеямі
Растаўляў ён пасткі.

Толькі Бог ўзрадаваў,
Асвяціў шлях сонцам,
Дзень сягоння радасны ...

трыялет

Памяцi Таццяны Зiненка

Ляжыць паэтка ў труне,
Крумкач на дрэве ўсё гаргоча.
Нiкога шлях той не мiне:
Ляжыць паэтка ў труне,
Пакуль зямля не праглыне...

Крывёю маёй
І маёваю песняй
Над стрэхамі хат
На крылах душы
Ты – моцная, грубая,
Душная, цесная...

Время, проведённое с детьми, –
Яркий лучик солнечного света,
Посреди зимы кусочек лета –
И мгновенья лучшие, и дни.

Шаловливый, лучезарный взгляд
И улыбка сладкая такая –
Разве не об этом мы мечтаем...

Любовь – одно крыло,
Другое – смерть.
На них приходим с неба в этот свет...

Проворное детство –
Наивности мостик, –
Став юности шлейфом...

Я цябе люблю не за цвiкi,
Што забiты разам на падворку.
З-за цябе вось пiшуцца «сцiшкi» –
Беларускаю звiняць гаворкай.
Лёгка вочы жмурацца да смеху...

Дзеля каго жыве паэт,
На суд выносіць людзям
Рандэлі, хоку ці санэт?
Каб упрыгожыць будзень!

Ісці ў людзі, несці свет...

Явился Бог предвечный
На древнем Иордане –
Креститься от Предтечи
В воде и покаянье.

Шёл безоружный, пеший,
Сомненьями не маялся.
Единственный безгрешны...

Добрае слова лечыць,
Добрае слова ратуе
Ад калыханкі матулі
Да адыходу ў вечнасць.

Добрае слова слушна...